liarakos

Πότε πρέπει να υποβάλλονται οι ασθενείς σε εξετάσεις για οστεοπόρωση (Μέτρηση Οστικής Πυκνότητας, Άνδρες και Γυναίκες)

Tue, 23 Jun 2020 10:17:07 GMT

Όλοι οι άνδρες και γυναίκες ΗΛΙΚΙΑΣ ≥ 65 ΕΤΩΝ

ΗΛΙΚΙΑ < 50 ΕΤΩΝ:

Κατάγματα χαμηλής βίας
Υπογοναδισμός
Πρώιμη εμμηνόπαυση (< 45 ετών)
Σύνδρομα δυσαπορρόφησης
Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός
Φαρμακευτική αγωγή σχετιζόμενη με απώλεια οστικής μάζας ή/και κίνδυνο κατάγματος (πχ στεροειδή, αναστολείς αρωματάσης, κτλ)
Έτερα παθολογικά νοσήματα σχετιζόμενα με απώλεια οστικής μάζας ή/και κίνδυνο κατάγματος (πχ Ρευματοειδής Αρθρίτιδα, Σύνδρομο Cushing, Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1, σοβαρή ΧΑΠ, κ.ά.)

ΗΛΙΚΙΑ 50 - 64 ΕΤΩΝ:

Κάταγμα χαμηλής βίας μετά την ηλικία των 40 ετών
Κάταγμα ισχίου γονέα
Σπονδυλικό κάταγμα ή/και οστεοπενική απεικόνιση οστών σε ακτινογραφίες Χαμηλό βάρος (< 60 κ.) ή/και απώλεια βάρους >10% από το βάρος του ασθενή στην ηλικία των 25 ετών
Κατανάλωση αλκοόλ (≥ 25-30 γρ. ημερησίως) ή/και κάπνισμα
Έτεροι παράγοντες και νόσοι (όπως στην ηλικιακή ομάδα < 50 ετών)

Η μέτρηση επαναλαμβάνεται κάθε 1-3 χρόνια ανάλογα με το αποτέλεσμα.
Για να είναι συγκρίσιμα τα αποτελέσματα πρέπει να επιλέγεται το ίδιο μηχάνημα στο ίδιο διαγνωστικό κέντρο.
Συμβουλευτείτε το γιατρό σας.

Πηγή : Ελληνικό Ίδρυμα Οστεοπόρωσης

ΤΡΟΧΑΝΤΗΡΙΟΣ ΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑ

Mon, 10 Feb 2020 11:13:05 GMT

Η τροχαντήριος θυλακίτιδα (τροχαντηρίτιδα) χαρακτηρίζεται από επώδυνη φλεγμονή του θυλάκου πάνω από το μέιζονα τροχαντήρα του μηριαίου οστού. Είναι πολύ συνηθισμένη σε δρομείς, σε αθλητές που διανύουν μεγάλες αποστάσεις τρέχοντας ή βαδίζοντας, σε αθλήματα επαφής αλλά και σε εργαζόμενους που καθημερινά βαδίζουν ή στέκονται παρατεταμένα.

Παράγοντες που επηρεάζουν την εκδήλωση της τροχαντηρίου θυλακίτιδας είναι το τρέξιμο σε ανώμαλο έδαφος, η ανισοσκελία, η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου και οι χειρουργικές επεμβάσεις στην περιοχή του μείζονα τροχαντήρα. Φαίνεται πολλές φορές να συσχετίζεται με την τριβή της λαγονοκνημιαίας ταινίας και τον επαναλαμβανόμενο τραυματισμό της πάνω στο θύλακο του τροχαντήρα αλλά και με την παρατεταμένη σύσπαση του μέσου και του μικρού γλουτιαίου μυ που καταφύονται στην περιοχή.

Οι απλές ακτινογραφίες μπορούν να αποκαλύψουν μία ασβέστωση στην περιοχή, υποδηλώνοντας τη χρονιότητα της πάθησης. Η μαγνητική τομογραφία έχει εξέχουσα θέση στη διαγνωστική προσέγγιση της πάθησης αποκαλύπτοντας το οίδημα στην περιοχή.

Η θεραπεία είναι ως επί το πλείστον συντηρητική. Η τροποποίηση των δραστηριοτήτων που προκαλούν την πάθηση είναι επιβεβλημένη (αποφυγή τρεξίματος σε ανώμαλη επιφάνεια, διόρθωση τρόπου βαδίσματος, χρήση ειδικών πελμάτων, διόρθωση ανισοσκελίας κλπ). Η λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων έχουν θέση στην αντιμετώπιση της πάθησης με προσοχή όμως στη χορήγησή τους ιδίως σε ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού ( ηλικιωμένους, εγκύους κλπ). Η έγχυση κορτικοστεροειδών τοπικά έχει συνήθως ικανοποιητικά αποτελέσματα. Μπορεί να χρειαστεί να επαναληφθεί μετά από ένα χρονικό διάστημα εμμονής του άλγους και μειώνει αισθητά τη μετάβαση από την οξεία στη χρόνια φάση. Οι διατάσεις της περιοχής είναι επιβεβλημένες ιδίως στις μικρότερες ηλικίες και σε αυτούς που αναπτύσσουν έντονη αθλητική δραστηριότητα. Η φυσιοθεραπευτική αγωγή με χρήση υπερήχων και διαθερμικών ρευμάτων μπορεί να συνδυαστεί με τις λοιπές μορφές συντηρητικής θεραπείας. Τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται εγχύσεις αυτόλογου πλάσματος και αυξητικών παραγόντων αιμοπεταλίων. Η χειρουργική αποκατάσταση με την ανοικτή ή αρθροσκοπική αφαίρεση του θυλάκου είναι εξαιρετικά σπάνια και ενδείκνυται μόνο σε περίπτωση μακροχρόνιας εμμονής των συμπτωμάτων και αποτυχίας των συντηρητικών μεθόδων αντιμετώπισης.

Εκτινασσόμενος Δάκτυλος

Wed, 29 Jan 2020 11:10:44 GMT

Ενημερωθείτε για τον εκτινασσόμενο δάκτυλο μέσα από το άρθρο του Χειρουργού Ορθοπαιδικού Λιαράκου Λ. Νικόλαου.

Σύνδρομο του Ωλένιου Σωλήνα

Wed, 29 Jan 2020 11:08:03 GMT

Περίπου 10-15% των ενηλίκων μπορεί να παρουσιάσουν νυκτερινές αιμωδίες και υπαισθησία του ωλενίου χείλους σε διαλείπουσα βάση. Πρόκειται για πιεστική νευροπάθεια του ωλενίου νεύρου και είναι η δεύτερη πιο συχνή νευροπάθεια του άνω άκρου.

Shortening Osteotomies for Total Hip Replacement in HighCongenital Dislocation of the Hip

Tue, 28 Jan 2020 20:38:25 GMT

Panagiotis P Anastasopoulos1, Panagiotis Lepetsos2*, Nikolaos Baxevanos3, Nikolaos Liarakos3, Marianna Korre3, Anastasios Gketsos4

ABSTRACT
Total hip arthroplasty (THA) for the treatment of high congenitaldislocation of the hip is a complex and technically demandingprocedure. The difficulties encountered are due to the varietyof anatomic deformities seen in these patients. Morphologicalterations are seen in the acetabulum, femur and the affectedside of the pelvis, as well as the soft tissues. The main difficultyremains the restoration of the hip anatomy by recognizingthe true position of the acetabulum, implantation of theacetabular cup and the safe reduction of the prosthesis. This isconsidered essential in order to restore normal hip kinematicsand achieve patient satisfaction. Femoral shorteningosteotomies have been introduced to facilitate reduction,while avoiding the various complications that are caused byexcessive stretching of the soft tissues, such as nerve injuries.Different type of osteotomies have been described, that canbe used in the proximal, subtrochanteric or distal femur; eachhaving unique advantages and disadvantages. Familiarityis important in selecting and implementing the properprocedure. Furthermore, awareness of potential complicationsis imperative in avoiding pitfalls and improving outcomes andpatient satisfaction. This article reviews the various types offemoral shortening osteotomies that have been reported inthe literature and describes their features along with theirtechnical difficulties and disadvantages. Also reports ourexperience using the majority of those osteotomies.